经杭州
顾非熊 · 唐
郡郭绕江𣸣,人家近白云。
顾非熊 · 唐
郡郭绕江𣸣,人家近白云。
顾非熊 · 唐
一望蒲城路,关河气象雄。
顾非熊 · 唐
江山万万重,归去指何峰。
顾非熊 · 唐
长安车马地,此院闭松声。
顾非熊 · 唐
太白山中寺,师居最上方。
顾非熊 · 唐
故交他郡见,下马失愁容。
顾非熊 · 唐
路向姚岩寺,多行洞壑间。
顾非熊 · 唐
万壑褒中路,何层不架虚。
顾非熊 · 唐
爱君书院静,莎覆藓堦浓。
顾非熊 · 唐
浙江江上郡,杨柳到时春。
顾非熊 · 唐
少年离本国,今去已成翁。
顾非熊 · 唐
古木乱重重,何人识去踪。
顾非熊 · 唐
去年登第客,今日及春归。
顾非熊 · 唐
见君先得意,希我命还通。
顾非熊 · 唐
黔南从事客,禄利先来饶。
顾非熊 · 唐
先生九华隐,鸟道隔尘埃。
顾非熊 · 唐
逐暖来南国,迎寒背朔云。
顾非熊 · 唐
鸦散陵树晓,筵开繐帐空。
顾非熊 · 唐
贫居常寂寞,况复是秋天。
顾非熊 · 唐
晴登洛桥望,寒色古槐稀。
顾非熊 · 唐
月临峰顶坛,气爽觉天宽。
顾非熊 · 唐
远客滞都邑,老惊时节催。
顾非熊 · 唐
失意经寒食,情偏感别离。
顾非熊 · 唐
孤客秋风里,驱车入陕西。